Werkdruk

IMG_1803

 

Mijn vaste model Julia laat weer eens zien waarom zij mijn vaste model is. Ondanks de keihoge werkdruk, die hoort bij een gewone vrijdagavond in De Stadskantine, had zij binnen een tel de pose aangenomen die ik al twee tellen in mijn hoofd had, voorzien van precies de juiste glimlach. Al met al duurde de shoot met deze sjaal niet langer dan het duurt om een gymp aan te trekken, een vuilniszak dicht te knopen of een kind te corrigeren. Binnen een minuut hielp ze hongerige gasten alweer bij het uitkiezen en afrekenen van een maaltijd. Julia heeft een fulltime baan in het onderwijs en studeert om een baan te krijgen die nog fulltimer is. Supermodels of the world, eat your heart out!

Ik zeg sjaal, maar bedoel ik ook sjaal? Volgens een vriend, die graag anoniem wil blijven – is goed, Alp Çakir – betreft dit nifty breiwerkje zonder begin en einde inderdaad een sjaal.

Toen ik het paarse object voor het eerst zag, dacht ik dat het een coltrui was waarvan de trui ontbrak. Daarna moest ik onwillekeurig terugdenken aan de tijd dat vrouwen massaal aan de broekrok gingen.

Ik raak van slag van kleding die onduidelijk is. Is het de leeftijd? Waarschijnlijk niet. Niemand was blijer dan ik toen ik in de jungle op strontapen aan het jagen was en hoorde dat de Tweede Wereldoorlog voorbij was.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *