Stuff and shit

IMG_8758

 

Voor degenen die zich afvragen wat er in dat vergeten zakje zit: hasj. Hasj kun je roken, dat noem je blowen, maar je kunt het ook in het beslag van cake verwerken, afbakken en opeten. Van hasj wordt je stoned en stoned zijn kan heel prettig voelen. Stoned zijn kan echter ook leiden tot passiviteit, desinteresse opwekken en een gebrek aan empathie in de hand werken.

Ik heb al enige tijd niet geblowd. Tot een jaar of tien geleden gebruikte ik soft drugs op een dagelijkse basis, behalve als ik op vakantie was. Dan mocht ik bijkomen van het hele jaar drugs gebruiken en daar paste geen dope bij. Zodra ik weer thuis was, ging meteen de fik in een dikke joint, daarna was ik een week bezig met mijn koffer uit te pakken.

Jarenlang zoog ik weed en hasj naar binnen alsof het zuurstof voor gevorderden was. Ik blowde dag en nacht. Geen gelegenheid ging voorbij of de Lost & Found Specialist haalde zijn shag en drugs tevoorschijn en ging aan de rock & roll. Tekenend voor die periode was toch wel dat ik altijd een reserve-aansteker op zak had, want stel je eens voor.

Op zeker moment besloot ik dat het welletjes was. De precieze aanleiding om tot mijn besluit te komen ben ik vergeten, want dat is wat dagelijks blowen met je doet: je vergeet shit. Ik vermoed dat het allemaal ergens mee te maken had, maar misschien was mijn keuze wel uit de lucht komen vallen.

Ik kapte acuut met die rommel. Ik verwachtte dat mijn leven een wending zou nemen van wat heb ik jou daar, helemaal vanzelf. Ik dacht dat al die dingen waar ik altijd te stoned en te lamlendig en te angstig en te bescheiden en te weinig serieus en ga zo maar door voor was geweest als sneeuw voor de zon zouden verdwijnen, maar niets was minder waar.

Na een week geen drugs te hebben gebruikt, voelde ik me nog steeds druggy, passief en tevreden over mijn gebeurtenisvrije bestaan. Werkelijk niets kwam uit mijn poten. Na een maand hetzelfde verhaal. Ik begreep er niets van en begon te vermoeden dat ik een verkeerde afslag had genomen. Waar bleven dat zelfvertrouwen, die energie, dat geloof in eigen kunnen? Het was er niet en het kwam niet. Ik voelde me genaaid en niet zo’n beetje ook. Ik overwoog om drugs nog een kans te geven, maar de hele coffieshop bleek die dag op vakantie te zijn gegaan.

Toen werd ik boos.

Wordt misschien vervolgd.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *