Na zessen, voor tienen

IMG_8833

 

Het was na zessen en voor tienen.

De sfeer was zoals je van de sfeer mocht verwachten: Reuk-, geur- en smaakloos.

De variabelen waren druk bezig om datgene te doen waarin ze uitblinken: Variabel zijn.

De avond voelde speels als een jonge vos die voor het eerst een volwassen kip tegen het lijf loopt: Eerst probeert hij haar te versieren, vervolgens tracht hij haar aan te randen en tenslotte krijgt hij een ongenadig pak op zijn flikker van de hen en druipt hij met de staart tussen de benen af en gaat op zoek naar steun van zijn familie, maar wat hem thuis ten deel valt is slechts hoon voor zijn sukkelige en voorspelbare gedrag en niets anders dan dat en dat valt het jonge dier niet mee, wel tegen.

Op drie dapperen na waren de mensen al naar huis. Of waren het er vier? Nee, het waren er drie.

Het licht ging straks uit, daar kon je je horloge op gelijk zetten.

De ventilator stond op stand 3, terwijl stand 2 afdoende was. Wist ik veel.

De hitte nam zo langzaam af dat ik er niets van merkte.

Er hing wat in de lucht. Je kon het aanraken en er je reet mee insmeren. Wat het precies was, was op dat moment nog niet duidelijk.

Het was, kortom, nogal een avond. Met deze avond als gewoon doldwaas afdoen, zou je deze avond ernstig tekort doen. En het doldwaaste moest nog komen.

Eerder op de avond, toen de avond nog middag was en die op wat kernaspecten na verliep alsof hij uit het spreekwoordelijke boekje kwam, had ik een meisjesachtig jongetje of een jongensachtig meisje zijn of haar speelgoed ontfutseld.

Ik vond dat ik het kinderachtige stafje nodig had. Het was een mooi item om te worden vergeten en toen het precies ’s avonds tussen zessen en tienen was, maakte ik mij gereed om de karakteriserende afbeelding voor dit blog te maken. Daarna zette ik dit voornemen om in een daad zonder weerga.

De shoot duurde kort en verliep vlekkeloos. Ik controleerde het resultaat en was verbaasd toen ik plotseling E.T. in de afbeelding terugzag.

Je ziet hem op een hebberige manier naar de toverstaf gluren. Deze zogenaamd vriendelijke alien wil zich aan het speeltuig van een onschuldig kind vergrijpen en dat kind is niet in staat daar het spreekwoordelijke stokje voor te steken.

Gelukkig voor dat kind was er iemand die voor zijn belangen opkwam.

Voor die van zichzelf, wel te verstaan.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *