Maandelijks archief: mei 2014

Zwanskonijn

IMG_2203

 

Vroeger stond Nijntje overal op. Op mokken. Op gummetjes. Op agenda’s. Op broodtrommels. Op sweaters. Op pleisters. Op sokken. Op etuis. Als een kind het kon gebruiken, kon Nijntje erop worden geprint. Zo was het ongeveer. Geen idee of de merchandising rond dit mormel is ingezakt of juist geëxplodeerd. Ik zou het uit kunnen zoeken, maar ik heb momenteel wel wat anders aan mijn hoofd.

Ooit, ik was denk ik een jaar of negen, heb ik een brief geschreven aan Nijntje. Die brief was lang en ik weet dat ik aan mijn moeder heb gevraagd of ze hem wilde posten. Of ze dat heeft gedaan, weet ik niet. Ze zei dat ze het zou doen en ik geloofde haar. Ik herinner me de eerste zin van die brief:

Yo, Nijntje,

Wil je alsjeblieft zo snel mogelijk bij een speciale winkel een stuk klei kopen, erop gaan staan en erin wegzakken?

De rest ben ik kwijt. Vergeten misschien. Waarschijnlijk verdrongen. Ik was een jongen van Donald Duck, Pep en Eppo. Van Arendsoog en De Kameleon, van Michel Vaillant en Roel Dijkstra. Van Nijntje kreeg ik op jeugdige leeftijd al onthutsend veel jeuk. Dat klinkt heftig en dat was het ook. Toen ik tien was, ben ik drie maanden opgenomen geweest in een kliniek, omdat ik niet kon ophouden mezelf te krabben zodra Nijntje en ik oogcontact maakten. En dat was heel vaak.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInShare on Google+